Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2010

Mean Soldiers




Hey Κόσμεεεεεεε!

Εδώ μοναχικός φαντάρος Rev! Έχω τόσα πολλά να πω, δε ξέρω από πού να αρχίσω, κάνω μια απόπειρα να οργανώσω τις σκέψεις μου και ξεκινώ!

1) Η μονάδα στην οποία ανήκω βρίσκεται κοντά στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα και είναι κάπως άθλια από άποψη εγκαταστάσεων αλλά, ακόμα χειρότερα, άθλια από άποψη καυτών αγοριών. Σε αντίθεση με το κέντρο που πραγματικά γινόταν πανικός από τεκνά με αποτέλεσμα να περνάω το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας βολτάροντας δήθεν αδιάφορος στα λουτρά με μια στενή λωρίδα σάλιου να στάζει από το κάτω χείλος μου, εδώ είναι  (είμαστε?) ελάχιστα τα χοτ αγόρια.

2) Δεν είμαι σίγουρος αν ο υπουργός έστειλε κάποια εγκύκλιο να συγκεντρωθούν όλοι οι gayz στο κέντρο που παρουσιάστηκα, αλλά πραγματικά ήμασταν παντού! Μακάρι να μαζευόμασταν τόσοι και στο Pride! Γενικά είχε πολύ γέλιο να κάθεσαι κατάκοπος μετά από ασκήσεις για μεσημεριανό και να ακούς τον φαντάρο δίπλα σου να αναφωνεί αγανακτισμένος επειδή του φάνηκαν μικρές οι μερίδες "Μα έλεος! Στρατός είμαστε εδώ! Όχι το Next Top Model!" How touching!

3) Οι στρ8 άντρες όταν δεν υπάρχουν γυναίκες παρούσες είναι απίστευτα γουρούνια.

4) Ώρες ώρες σκέφτομαι πως είναι μεγάλο κρίμα που δε συμπέσαμε χρονικά και τοπικά στη θητεία με Povofag, cookie, apsoy, good-as-you, keen και τους άλλους bloggers που υπηρετούν ή υπηρέτησαν πρόσφατα. Όλοι μαζί σε μονάδα θα ήμασταν απίστευτη ομάδα, και υποπτεύομαι πως δε θα μας άγγιζε κανείς και θα μπορούσαμε να είμαστε όσο glamorous θέλαμε εμπνεόντας ένα είδος φόβου και σεβασμού σε ανωτέρους και κατωτέρους, κάτι σαν τα δημοφιλή κορίτσια του Mean Girls. Και αν πήγαινε να μας τη πει κανείς στάνταρ θα πεταγόταν ο Povofag  και με ένα "Back off bitch! I mean like now!" θα τον έβαζε στη θέση του.

5) Γενικά μάλλον δε θα έλεγα πως περνάω καλά, ίσως στο πολύ μακρινό μέλλον θα αναπολώ τις μέρες αυτές με συγκίνηση, αλλά τώρα που τις ζω είναι κάπως μπλιαχ... Ευτυχώς που υπάρχουν και οι άδειες μια στο τόσο να δούμε και αγαπημένα πρόσωπα, αλλά απ' ότι παρατηρώ όσο περισσότερο χαίρομαι που τα ξαναβλέπω, άλλο τόσο μελαγχολώ όταν πρέπει να αποχαιρετιστούμε πάλι...

Oh well...

revqueer@yahoo.com