I used to be gay, but I'm ok now!

Τα σχόλια δικά σας!


(Next time: Κορίτσι για φίλημα!)
revqueer@yahoo.com

Giovanni's Room

Θυμάσαι εκείνη τη στιγμή; Εκείνη τη πολύ συγκεκριμένη στιγμή στη ζωή σου; Μάλλον ήσουν πολύ παιδάκι ακόμα, αγοράκι αμούστακο, έπαιζες με τους φίλους σου και όλα ήταν υπέροχα. Ένα από τα άλλα παιδάκια αποφασίζει να σταματήσει το παιχνίδι και να μοιραστεί με την υπόλοιπη παρέα πως του γυάλισε η δασκάλα σας. Όλοι γελάτε σα χαζά και αρχίζετε τα πειράγματα αλλά ανακαλύπτεις πως ενώ όλοι οι υπόλοιποι συμφωνούν πως πρόκειται 'και για πολύ γκομενάκι', εσύ το μόνο που έχεις σκεφτεί γι' αυτήν είναι πόσο περισσότερο θα της ταίριαζαν οι πυρρόξανθες ανταύγειες. Βέβαια δε λες τίποτα και συνεχίζεις κι εσύ να χασκογελάς ενώ αρχίζεις να καταλαβαίνεις πως οι σκέψεις που είχες για το γείτονά σου το Νικολάκη μάλλον δε θα πρέπει να τις αναφέρεις αυτή τη στιγμή. Συγχαρητήρια! Είναι η πρώτη φορά που νιώθεις σα φρικιό!

Τώρα πια είσαι 23 και από εκείνη τη στιγμή έχουν μεσολαβήσει άπειρες άλλες τόσες κι εσύ ενώ κλαις γοερά τη μοίρα σου που σε έφερε χωρίς να το θες σ'αυτή τη κατάσταση μαθαίνεις για ένα τύπο που λέγεται James Baldwin. Ήταν Αμερικάνος και γεννήθηκε το 1924 ενώ παράλληλα ήταν 1) μαύρος, 2) ομοφυλόφιλος, 3) γεννημένος εκτός γάμου, 4) με πατριό έναν υπερθρήσκο ιεροκήρυκα. Σκέψου λίγου τη κατάστασή του. Οι λευκοί τον μισούν επειδή είναι μαύρος, οι μαύροι τον μισούν επειδή είναι ομοφυλόφιλος και οι λευκοί ομοφυλόφιλοι της εποχής τον μισούν επειδή είναι μαύρος. Τώρα πες μου, αυτοκτονείς ή όχι; Βέβαια τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι και πολύ χειρότερα. Μπορεί ο James να ήταν επιπλέον πχ κομμουνιστής, παχύσαρκος, Εβραίος και λεπρός.

Ο James τώρα έχει δύο επιλογές στη ζωή του. Ή θα το βουλώσει και θα κάνει τα πάντα να γίνει φυσιολογικότερος του φυσιολογικού, ή θα τους στείλει όλους στο διάολο και θα ζήσει τη ζωή του με τους δικούς του όρους. Έτσι λοιπόν το 1956 (!) θα εκδώσει το δεύτερο βιβλίο του που λέγεται Giovanni's Room και το οποίο -ναι- είναι gay θεματολογίας. Και είναι τέλειο. Μιλάει για πράγματα που δε μιλάει κανεις στην Αμερική των 50΄s και με τη σπαρακτική εξέλιξη της ιστορίας (κάνει το Brokeback να μοιάζει με επεισόδιο από τα στρουμφάκια) αφήνει ανεξίτηλο σημάδι στο χώρο της λογοτεχνίας. Στη συνέχεια ο Baldwin αφιερώνει τη ζωή και το έργο του στον αγώνα του, να ανοίξει τα μάτια και τα αυτιά μιας καταπιεστικής κοινωνίας που γενικά προτιμά να μην ακούγεται η φωνή αυτών που τόσο αμείλικτα καταπιέζει.

Πάντα αναρωτιόμουν τι είναι αυτό που μετατρέπει έναν απλό άνθρωπο σε αγωνιστή ενός σκοπού; Τι οδήγησε τον James από το πλευρό του ιεροκήρυκα πατριού του στην αντίπερα όχθη; Πότε μπούχτισε με την υποκρισία και σταμάτησε να νιώθει φρίκουλο αποφασίζοντας να απαιτήσει για τον εαυτό του και τους συνανθρώπους του αυτά που δικαιούνται; Μήπως τελικά ένιωθε λυτρωμένος που 'εκ γεννετής' είχε καταστεί ανίκανος να ζήσει μια φυσιολογική ζωή; Μήπως χαιρόταν που δε θα κατέληγε ποτέ ένας βαριεστημένος bussinessman που ζει με μια βαριεστημένη housewife; Μήπως η κατάρα του ήταν τελικά η ευλογία του;

Τελικά, μάλλον θα πρέπει να απογοητεύομαι που είμαι μόνο ομοφυλόφιλος.

(Next Time: I used to be gay, but I'm ok now!)

revqueer@yahoo.com

23

23 and counting...

(not my cake!)

revqueer@yahoo.com

Εγχειρίδιο Αντιμετώπισης Ομοφοβικών (Περίπτωση 6)

Αγαπητοί φίλοι,

Συνεχίζοντας το μακρύ και γεμάτο εκπλήξεις ταξίδι μας στο μαγική χώρα της Ομοφοβίας ας δούμε τη περίπτωση ομοφοβικής συμπεριφοράς νούμερο 6.

6) Βρίσκεστε με το έτερον ήμισυ του ιδίου φύλου σε ένα εστιατόριο/μπαρ/whatever και αποφασίζετε να του/της σκάσετε ένα φιλάκι. Ενώ εσείς χαίρεστε τον έρωτά σας, σας πλησιάζει υπεύθυνος/μπαρμαν/whatever και σας ζητάει με διόλου ευγενικό τρόπο να τη κάνετε το συντομότερο γιατί είναι οικογενειακό το μαγαζί και οι υπόλοιποι πελάτες βλέποντάς σας μπορεί και να ξεράσουν από την αηδία.





Φίλοι μου. Αν και στη περίπτωση αυτή ο θυμός εκ μέρους σας θα ήταν εύλογος, μην αφήσετε τον εαυτό σας να παρασυρθεί σε μια ανταλλαγή ύβρεων που κερδισμένο δε θα βγάλει κανένα. Αντιθέτως προτείνουμε ενθέρμως τη μέθοδο 'με έκανες εσύ ρεζίλι μία; θα σε κάνω εγώ 10!' η οποία μετά από μακροχρόνιες έρευνες αποδείχθηκε ως η πλέον αποτελεσματική σε παρόμοιες καταστάσεις. 'Εχουμε και λέμε:



Μετά το σχόλιο του επίδοξου διώκτη σας μείνετε σιωπηλοί στη θέση σας κοιτώντας τον στα μάτια. Μετρήστε μέχρι το πέντε. Εν συνεχεία του λέτε με τόνο φωνής ώστε να ακούγεστε άνετα και από τον τελευταίο πελάτη του καταστήματος και γιατί όχι και από τους περαστικούς.



Απευθύνεστε στον ομοφοβικό: ' Μπάμπη; Μπάμπη;;; Εσύ είσαι ρε μπαγάσα; Πού χάθηκες βρε ψυχή; Μη μου πεις πως δε με θυμάσαι; Ο Χ είμαι, από το gaydar! Που σε πήδαγα της προάλλες; Kι εσύ φώναζες δώσε μου κι άλλο κύρη μου και καραβοκύρη μου; (Προς τους υπόλοιπους θαμώνες του μαγαζιού) Παιδιά τον ξέρετε το Μπάμπη; Το καλύτερο τσιμπούκι των Βορείων προαστείων! ( Στο σημείο αυτό προτείνουμε αν στέκεται κοντά σας να του τσιμπήσετε το κώλο) Έλα ρε Μπάμπη, άσε τις ντροπές! Τρόμαξα να σε γνωρίσω! Χωρίς τη ξανθιά περούκα είσαι άλλος άνθρωπος!'



Αυτό φυσικά είναι ένα μικρό δείγμα. Αφήστε τη φαντασία σας ελεύθερη να δημιουργήσει τις πλέον βρώμικες ατάκες έτσι ώστε ο Μπάμπης, και ο κάθε Μπάμπης, να κάνουν μια μικρή βόλτα in your shoes.


(Νext time: Giovanni's Room)

revqueer@yahoo.com

Mantropolis

'When we do something stupid we will do something else stupid just to cover for that stupid act and then end up looking even stupider.' Ellen DeGeneres 'One Night Stand'

Πάντα πίστευα ότι είναι εξαιρετικά καλό για τον κάθε άνθρωπο πού και πού να γίνεται λίγο ρεζίλι. Ένα γερό ρεζίλεμα εξαφανίζει έστω και στιγμιαία κάθε ίχνος έπαρσης και τέλος πάντων μας υπενθυμίζει ότι όλοι είμαστε άνθρωποι και άρα 'από κατασκευής' επιρρεπείς στα σφάλματα και τις ατέλειες. Εγώ βέβαια σα προσωπικότητα έχω πάει ένα βήμα παραπέρα και φροντίζω να μη χάνω ευκαιρία να ξεφτιλίζω τον εαυτό μου και κατά συνέπεια να προκαλώ στους άλλους γέλια μέχρι δακρύων (στη καλύτερη των περιπτώσεων), απέχθεια ή απλά οίκτο. Εχθές λοιπόν για μια ακόμα φορά μεγαλούργησα, εκπλήσσοντας ακόμα και τον εαυτό μου με το μέγεθος της βλακείας μου.

Ας πάρουμε τα πράγματα όμως από την αρχή. Ευρισκόμενος στα Metropolis στη Πανεπιστημίου ενώ έψαχνα ένα dvd μου γυάλισε ένας από τους πωλητές. Γενικά έχω παρατηρήσει ότι το συγκεκριμένο κατάστημα φέρνει εξαιρετικά 'κομμάτια' αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση μιλάμε για ένα παιδί από εκείνα που τα βλέπεις και νιώθεις όλο σου το αίμα να αλλάζει πορεία και να κατευθύνεται αστραπιαία προς ένα πολύ συγκεκριμένο σημείο του σώματός σου ( αχ, τι ρομαντικό....!). Επειδή το παλικάρι ανέδιδε και άπλετα gay vibes πήρα την απόφαση πως θα του τη πέσω no matter what. Αν και γενικά όποτε παίρνω τέτοιες αποφάσεις τα αποτελέσματα κυμαίνονται από καταστροφικά έως ολέθρια, ήταν τέτοια η δύναμη της έλξης που όλες οι βροντερές φωνές στο κεφάλι μου που φώναζαν ΜΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ δεν μου ακουγόταν ως τίποτα παραπάνω από ψίθυροι.

Ενώ για τον υπόλοιπο κόσμο το να πει δυο λόγια σε κάποιον που γουστάρει ('Γειά, Μ'αρέσεις, θες να βγούμε για 1 ποτό') είναι εξαιρετικά απλό, σε εμένα φαίνεται επιχείρημα εξίσου δύσκολο όσο η ανάβαση του Έβερεστ. Κατέστρωσα μέσα μου σχέδιο τι θα πω. 1)Πρέπει να το παίξω άνετος, 2)Πρέπει να περάσω το μήνυμα ότι μου αρέσει το σινεμά και άρα μοιραζόμαστε ενδιαφέροντα, 3)Πρέπει να βρω τρόπο να ζητήσω τηλέφωνο του. Ενώ αυτές οι σκέψεις πέρναγαν από το μυαλό μου, είδα ότι το αντικέιμενο του πόθου μου έστρεφε το βλέμμα του προς το μέρος μου. Εγώ φυσικά τα έκλασα και του γύρισα αμέσως τη πλάτη ενώ παράλληλα έσφιξα τα κωλομέρια μου για να φαίνεται ο ποπός πιο τρουλωτός.

Χωρίς να το πάρω καλά καλά χαμπάρι ο Άδωνις είχε φτάσει δίπλα μου τακτοποιώντας dvd ενώ εγώ το έπαιζα απορροφημένος κοιτάζοντας το Κουρδιστό Πορτοκάλι.

"Κιούμπρικ".

Ο τύπος με κοίταξε.

"Με συγχωρείτε;".

"Κιούμπρικ" επανέλαβα. "Φοβερός σκηνοθέτης".

"Ναι" μου λέει. "Ψάχνεις κάποια ταινία του;".

"Όχι" απαντάω και συνεχίζω. "Ξέρεις γεννήθηκε το 1928 στο Μανχάτταν. Ο πατέρας του ήταν Εβραίος μετανάστης, γιατρός."

"Α, δε το ήξερα"

"Ναι." ( Τώρα είναι η ώρα προχώρα ΠΡΟΧΩΡΑ στο ψητό!!!).

Συνεχίζω "Στην αρχή ξεκίνησε ως φωτογράφος. Συνεργαζόταν με το περιοδικό Life.'

(αχ, έχει αρχίσει να βαριέται , άλλαξε θέμα!!). "Τη πρώτη του ταινία την αποκήρυξε, λεγόταν Fear and Desire και σύμφωνα με φήμες αγόρασε όλες τις κόπιες της ταινίας." (Somebody Stop Me PLEASE!).

"Μμμ. Οκ, τα λέμε " λέει το παιδί και προχωράει.

Αν και τα πράγματα δε πήγαν όσο καλά ήλπιζα δε το έβαλα κάτω. Τον ακολούθησα και μόλις στάθηκε πήγα και έκατσα δίπλα του. Γύρισε και με κοίταξε.

"Μπέργκμαν" του λέω.

"Τι;"

"Ινγκμαρ Μπέργκμαν. Πέθανε. Πρόσφατα. Στη Σουηδία."

"Φίλε συγγνώμη αλλά έχω αρκετή δουλειά" μου λέει

"Γύρισε 62 ταινίες" του απαντάω.

Φαντάζομαι πως καταλαβαίνετε κι εσείς πως δε σκοπεύω να περάσω από τα Μetropolis στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστηνα. Ευτυχώς ακριβώς δίπλα υπάρχει το DVD SHOP που έχει εξίσου μεγάλη ποικιλία σε dvd και έναν γαλανομάτη υπάλληλο... Κούκλο!

(Next time: Εγχειρίδιο αντιμετώπισης ομοφοβικών Part II. Περίπτωση νούμερο 6.)

revqueer@yahoo.com

Εγχειρίδιο αντιμετώπισης ομοφοβικών (Part I)

Πόσο συχνά φίλοι μου μας έχει συμβεί στη καθημερινότητά μας, να ερχόμαστε αντιμέτωποι με κακεντρεχή σχόλια διάφορων τύπων που αφορούν στην ομοφυλιφιλία; Οι περισσότεροι το αφήνουμε να περάσει διότι βαριόμαστε να πιάσουμε συζήτηση, φοβόμαστε μη μας κράξουν κτλ. Όχι άλλο όμως! Με αυτό τον απλό οδηγό ο καθένας πια μπορεί να αποστομώσει το κάθε κακόβουλο μαλακοπίτουρα!

Το να αναγνωρίσεις έναν ομοφοβικό δεν είναι και τόσο δύσκολο πράγμα. Οι περισσότεροι θέλουν να το παίξουν πολύ προοδευτικοί και πριν πετάξουν το ομοφοβικό μαργαριτάρι, ξεκινάνε με εκφράσεις του τύπου «εγώ δεν είμαι ομοφοβικός, αλλά…», «ο καθένας ας κάνει ό,τι θέλει αλλά…», «ο ξάδερφος/ συμπέθερος/ κουνιάδος μου είναι gay, αλλά…». Αν έχετε τη τύχη όμως ο ομοφοβικός να είναι μέλος κάποιας αντροπαρέας και ταυτόχρονα να θέλει να το παίξει και πολύ άντρας, το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να τον αρπάξετε πριν τελειώσει την ομοφοβική φράση του και να του ρίξετε ένα γλωσσόφιλο απ' αυτά που βλέπουμε στις ταινίες. Εγγυημένα τον έχετε αφήσει άναυδο (καλό είναι πάντως να έχετε οργανώσει εκ των προτέρων τρόπο γρήγορης διαφυγής-κάποιος φίλος που σας περιμένει με αναμμένη μηχανή- για να εξασφαλίσετε τη σωματική ακεραιότητά σας).



Να ορισμένα παραδείγματα σε στυλ ερωταποκρίσεως.


1) Ο παππούλης στο μοναστήρι είπε πως η ομοφυλοφιλία είναι από τις μεγαλύτερες αμαρτίες και οι gay δε θα κληρονομήσουν τη βασιλεία των ουρανών.

Ok. Οι θρησκευτικές πεποιθήσεις όλων είναι σεβαστές. Μη ξεχνάς όμως πως ο κάθε μοναχός Θεόκλαστος που τη βγάζει στο μοναστήρι της Παναγιάς της Τσαχπινογαργαλιάρας βγάζει κι από ένα βιβλίο το χρόνο με τίτλους όπως «Το Άγιο Πνεύμα κι εγώ», κι εκθέτει το μακρύ του και το κοντό του. Συνήθως οι ‘άγιοι’ αυτοί άνθρωποι ως μόνη επαφή με τον έξω κόσμο έχουν τις ψείρες που κουρνιάζουν νωχελικά στα πυκνά τους γένια κι έτσι πρέπει να τους συγχωρεθεί ότι είναι κάπως πίσω στις εξελίξεις. Μήπως θα ήταν καλύτερα αν θες να ενημερωθείς για την ομοφυλοφιλία να διαβάσεις κάποιο επιστημονικό άρθρο ή να ρωτήσεις κάποιον που είναι gay και το παραδέχεται;


2) Είστε gay επειδή οι μάνες σας ήταν υπερπροστατευτικές και δε σας άφησαν να γίνετε ισχυρές προσωπικότητες.

Φίλε, αν υποθέσουμε ότι ισχύει αυτό που λες τότε όλοι, μα όλοι, οι Έλληνες άντρες θα ήταν gay του κερατά. Αθάνατη Ελληνίδα Μάνα…


3) Κάθε φορά που σκέφτομαι δύο άντρες να το κάνουν αηδιάζω.

Χμ. Εσύ. Σκέφτεσαι. 2 άντρες . ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ. Χμ.


4) Το να είσαι gay είναι επιλογή. Είναι στο χέρι σου να αλλάξεις.
Χαίρεται! Είμαι πρώην gay! Να παντρευτώ τη κόρη σου;


5) Αν ανοίξεις τη τηλεόραση βλέπεις παντού στα μεσημεριανά gay στυλίστες και άλλες κραγμένες να πλακώνονται.
Εφόσον αυτό σε ενοχλεί μπορείς να βάλεις ειδήσεις των 8 να δεις άντρακλες να πλακώνονται (π.χ. Άδωνις Γεωργιάδης με Ψωμιάδη) ή και πιο αργά βάλε εκείνο τον straight τύπο που λατρεύει τον Ολυμπιακό και φωνάζει σε όλους 'Άντε γεια, ρε'. Ναι, δεν είναι ιδιαίτερα πολιτισμένοι αλλά τουλάχιστον δεν είναι gay στυλίστες.

Αυτά για αρχή. Stay tuned for more!
(Next time: Mantropolis)
revqueer@yahoo.com

Chris-τέ μου!

Το προηγούμενο σαββατοκύριακο μαζευτήκαμε με τα ξαδερφάκια μου ηλικίας από 12 έως 16 ετών με σκοπό να δούμε μαζί μια ταινία σε dvd. Ενώ εγώ θεώρησα αυτή τη συνάντηση καλή ευκαιρία να τα εισάγω σε εκείνα τα συγκλονιστικά που έχει να προσφέρει η έβδομη τέχνη ( Κουροσάβα, Μπέργκμαν, Φελίνι), καταλήξαμε να βλέπουμε το πρώτο American pie.

Για όσους δε το έχετε δει, το American Pie είναι από εκείνες τις ταινίες που θα έκανε κάθε σκεπτόμενο θεατή να ξεριζώσει τα μάτια του και να αρχίσει απεργία πείνας μέχρι να βεβαιωθεί πως κάθε κόπια αυτού του τερατουργήματος βρίσκεται στο βυθό του βαθύτερου ωκεανού. Ενώ σκεφτόμουν πειστικούς τρόπους να αποχωρήσω από τη προβολή ένιωσα ένα δροσερό αεράκι να μπαίνει στο δωμάτιο. Κοίταξα παραξενεμένος την οθόνη και τότε εμφανίστηκε αυτός, ο ένας. Άγγελοι άρχισαν να σαλπίζουν, μαγευτικές χορωδίες τραγουδούσαν το ωσαννά και ξαφνικά -ναι είναι αλήθεια- τα χρώματα φαίνονταν πιο έντονα ενώ εκατομμύρια κόκκοι χρυσόσκονης κάλυψαν τα πάντα γύρω μου. Ταυτόχρονα εκατοντάδες βρώμικες σκέψεις πλημμύρισαν το μυαλό μου: Αυτός ήταν ο υδραυλικός κι εγώ το παιδί με το χαλασμένο πλυντήριο, εκείνος ο δάσκαλος κι εγώ ο άτακτος μαθητής, αυτός ο σουλτάνος κι εγώ η πιστή χανούμισσα.

Το όνομα του είναι Chris Klein. Πώς μπόρεσε να μου συμβεί αυτό; Εγώ που ονειρεύομαι το τέλειο σύντροφο ως ένα κουλτουριάρη- διανοούμενο - αληταρά, πώς την έχω δαγκώσει με ένα χαζό αμερικανάκι; Περιττό να πω πως έκτοτε έχω εντρυφήσει σε όλη τη φιλμογραφία του και ναι, εγώ ο σνομπ, καταδέχτηκα να ζητήσω από το βίντεοκλάμπ το American pie 2 (μέσα σε μαύρη σακουλίτσα φυσικά). Τη ντροπή Θεέ μου! Πόσο ξέπεσα!

Επειδή το ένστικτό μου σπάνια πέφτει έξω έκανα μια μικρή έρευνα όντας σίγουρος πως θα ανακαλύψω πως αυτό το φαινομενικά μαλακισμένο παιδί είναι στη πραγματικότητα ένας καταξιωμένος καλλιτέχνης που απλά βρέθηκε σε μια άτυχη στιγμή. Σε μια συνέντευξη του στα έξτρα του dvd o Chris έλεγε πως βρήκε τη ταινία πολύ cool (ναι, για το American Pie μιλούσε), τα άλλα παιδιά ήταν όλα πολύ cool, και γενικά τα περάσανε great αφού όλοι ήταν τόσο, μα τόσο cool. Χμ...

Εντάξει το ομολογώ. Το παιδί είναι κάπως γκάου. Αλλά ποιος ξέρει, μπορεί μετά από κάνα δυο χρονάκια σκληρής δουλειάς, να καθόμαστε αγκαλιά συζητώντας τον ουμανισμό στο έργο του Kierkegaard και ταΐζοντας ο ένας τον άλλο φράουλες βουτηγμένες σε σαντιγί. Βέβαια θα πρέπει πρώτα α) να τον γνωρίσω, β) να τον κάνω gay, και γ) να τον αποπλανήσω με κάποιο μυστηριώδη τρόπο καθότι στη παρούσα φάση το σώμα και η προσωπικότητα μου προκαλούν αντιδράσεις στους άντρες όμοιες με εκείνες που προκαλεί ο Μπους στους φανατικούς Ισλαμιστές.

Τίποτα δεν αποκλείω. Άλλωστε λένε πως όταν θέλουμε κάτι πάαααααααρα πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσουμε. Εγώ βέβαια αμφιβάλλω αν το σύμπαν ξέρει τι του γίνεται (εδώ έστειλε άντρα στη Κουτσίκου...μπλιαχ!) αλλά στη σημερινή σκληρή πραγματικότητα το μόνο που μπορεί να κάνει κανείς είναι να ελπίζει. Ίσως βοηθάει που και που να σηκώνεσαι από το καναπέ και να κάνεις κάτι μόνος σου, αλλά μέχρι να αποδειχθεί στα σίγουρα δε λέω να το ρισκάρω.

(Next time: Εγχειρίδιο αντιμετώπισης ομοφοβικών)
revqueer@yahoo.com

Σκυλίσιες Μέρες

http://www.patrokosmas.gr/periodiko.asp?sitema=1&sitem=&isue=63&artid=3698

Ενώ ξεφύλλιζα το χριστιανικό περιοδικό ‘Πατροκοσμάς’, τη προσοχή μου τράβηξε ένα άρθρο στο οποίο ο υπογράφων καθηγητής πανεπιστημίου ανέλυε τις απόψεις του για το γάμο των ομοφυλοφίλων. Από τα πολλά εξαιρετικά ενδιαφέροντα του άρθρου τη προσοχή μου τράβηξε το εξής: «Το αφύσικο δε της υπόθεσης βεβαιεί και αυτή η ίδια η φύση, καθότι η ομοφυλοφιλία είναι "προνόμιο" μόνο των ανθρώπων, και πουθενά δεν την συναντάμε στο ζωικό βασίλειο. (Σ.Σ. Εκτός εάν οι διεστραμμένοι άνθρωποι "εκπαιδεύουν" ή δημιουργούν με τα σύγχρονα μέσα τέτοιου είδους ζώα)»

Δεν είχα ξανακούσει ποτέ για εκπαιδευτές που κάνουν τα ζώα gay αλλά μετά από μια σύντομη έρευνα στο ίντερνετ ανακάλυψα μια εταιρία που υπόσχεται ακριβώς αυτό. Με την επωνυμία ‘Ροζ Γαβ’, η εταιρία υποσχόταν πως μπορεί να κάνει κάθε σκύλο gay σε διάστημα μιας εβδομάδας, και πρόσφατα είχε αναπτύξει παρόμοια πακέτα για άλλα κατοικίδια, κυρίως καναρίνια και χρυσόψαρα. Η ευκαιρία που μου προσφερόταν ήταν μοναδική. Αν όλα πήγαιναν καλά, θα έπαυα να είμαι το μόνο gay μέλος της οικογένειάς μου!

Η σκυλίτσα μας η Ρόζι πριν δύο χρόνια μας χάρισε αρκετά κουταβάκια από τα οποία κρατήσαμε δύο αρσενικά. Επειδή της Ρόζι δε νομίζω πως θα της πήγαινε η φάση Σαπφώ, αποφάσισα να υποβάλω στη διαδικασία γκεϊσμού το μεγαλύτερο από τα δύο αρσενικά, το Τζακ ο οποίος ήταν και η αδυναμία μου.

Στα γραφεία της εταιρίας αφού πήρα το ενημερωτικό φυλλάδιο («Θέλετε ένα σκύλο ευαίσθητο, με καλλιτεχνικές ανησυχίες και απαράμιλλο γούστο; Το Ροζ Γαβ είναι εδώ για σας!»), άφησα το Τζακ στα χέρια των ειδικών γεμάτος ελπίδες πως επιτέλους κάποιος από την οικογένεια θα καταλάβαινε τι σημαίνει να ζεις στο κοινωνικό περιθώριο χωρίς να φταις σε τίποτα.

Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά! Αν αυτός ο σκύλος δεν ήταν αδερφή τότε ποιός είναι; Το αντρίκειο γαύγισμά του που τρόμαζε τους περαστικούς, είχε μετατραπεί σε ένα τσαχπίνικο νιαούρισμα και ο Τζακ από εκεί που λάτρευε κυνηγάει μπάλες, φρίσμπι κτλ, άρχισε να ασχολείται με τη περιποίηση των νυχιών του. Είχα εκστασιαστεί! Από όσο έμαθα, οι άνθρωποι της εταιρίας, είχαν δείξει στο Τζακ άπειρα βίντεο με γυμνές άσκημες σκύλες (σκύλες με έντονο πρόβλημα κυτταρίτιδας που έκαναν αποτρίχωση μια στις τόσες) με μουσική υπόκρουση Diana Ross and the Supremes. Έτσι ο Τζακ έγινε ομοφυλόφιλος! Δε μπορούσα να το πιστέψω!

Η επιστροφή στο σπίτι δεν ήταν εύκολη. Τα άλλα σκυλάκια μυρίστηκαν πως κάτι είχε αλλάξει και κορόιδευαν το Τζακ για το θηλυπρεπές του περπάτημα, ενώ εκείνος κλεινόταν όλο και περισσότερο στον εαυτό του. Όλη αυτή η κατάσταση μας έφερε πολύ κοντά βέβαια και μοιραζόμασταν ο ένας τα προβλήματα του άλλου όπως μόνο δύο closet gay μπορούν.

Μετά από λίγες μέρες όμως τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν. Όλα ξεκίνησαν όταν ένα πρωί, είδα τη Ρόζι πολύ ταραγμένη και με μάτια που μαρτυρούσαν πως είχε μείνει ξάγρυπνη όλη νύχτα κλαίγοντας. ‘Έχει γούστο…’ σκέφτηκα. Σε λίγο όμως οι χειρότεροι φόβοι μου έγιναν πραγματικότητα. Ο Τζακ ήταν πλέον out. Δεν άργησε να αρχίσει να φέρνει και γκόμενους στο σπίτι (οι οποίοι ήταν και πολύ τεκνάκια) και χωρίς ντροπές να ζει ανοιχτά τη ζωή του απαιτώντας να φοράει μόνο το κολάρο-ουράνιο τόξο. Δεν άργησα να ανακαλύψω πως είχε και δική του σελίδα στο gaydar που μάλιστα είχε πάνω από 10000 hits.

Αυτή η εσχάτη προδοσία δε θα πέρναγε έτσι. Δε θα έμενα εγώ μόνος στο closet. Ο Τζακ έπρεπε να πληρώσει. Ειδικά όταν άρχισε να μου ρίχνει κάτι υφάκια σα να μου λέει ‘Εσύ πότε θα το πεις στους δικούς σου;’ το ποτήρι ξεχείλισε. Στο Ροζ Γαβ αρνήθηκαν να με βοηθήσουν και έτσι στράφηκα στη μόνη λύση που μου απέμενε.

‘Πάτερ, ο σκύλος μου είναι τοιούτος!’. Ο παπα-Αντώνης με κοίταξε γεμάτος κατανόηση. ‘Πώς άφησες να γίνει αυτό παιδί μου;’. ‘Δε φταίω εγώ , πάτερ. Ο Τζακ δεν είχε ποτέ ένα καλό πατρικό πρότυπο. Ο πατέρας του τον εγκατέλειψε νωρίς βλέπετε, και τώρα κοπροσκυλιάζει με διάφορες σκύλες. Και πάλι καλά να λέμε!’

Ο εξορκισμός είχε τα αποτελέσματα που περίμενα. Ο Τζακ έγινε όπως πριν και το σπίτι μας δεν ήταν πλέον το πιο in gay στέκι σκύλων της Αθήνας. Τώρα θα μου πείτε πως αυτό που έκανα είναι άνανδρο και φρικτό και σίγουρα νομίζετε πως μισώ τα ζώα. Αυτό δεν ισχύει. Τα αγαπώ όλα εκτός από εκείνα που έχουν περισσότερες ερωτικές εμπειρίες από εμένα. Και τέλος πάντων, ό,τι και να λέτε, εγώ πάντα θα σκέφτομαι και θα αγαπάω εκείνο το λιονταράκι που βρίσκεται κάπου εκεί έξω και όταν μεγαλώσει ονειρεύεται να γίνει η Βασίλισσα των ζώων.
(Next time Chris-τε μου!)
revqueer@yahoo.com

Gay is a super hero!!

Κυρίες και κύριοι, είναι μεγάλη μου τιμή να σας παραδώσω το συγκλονιστικό σεξοέπος διά χειρός gay super hero αυτούσιο όπως αναρτήθηκε στα σχόλια του "Αυνανίζειν εστί φιλοσοφείν". Ας είναι λαμπρό παράδειγμα και για τους υπολοίπους να επινοήσουν παρόμοια αριστουργήματα. Και ποιός ξέρει, μπορεί κάποια μέρα να τα γυρίσουμε κιόλας. Απολαύστε!

"ΟΜΗΡΟΥ ΑΛΛΑΞΟΚΩΛΙΑΔΑ

Ο Αχιλλέας επιστρέφοντας από ένα πάρτι με ούζα με τη συμμετοχή ημίθεων αλλά και απλών φαντάρων, επιστρέφει τύφλα στη σκηνή του και ανακαλύπτει ότι ο Αγαμέμνων ασελγεί στο φιδίσιο κορμί της Βρησηίδας. Αηδιασμένος που και οι Αχαιοί ξεσήκωσαν τα βίτσια των βαρβάρων και τό 'χουν ρίξει στις γυναίκες, ο Αχιλλέας κηρύττει σεξουαλική απεργία και βγάζει το τεραστίων διαστάσεων όργανό του εκτός κυκλοφορίας.

Η είδηση προκαλεί πανικό και κατάθλιψη στα στρατεύματα των Αχαιών για τους οποίους το σπέρμα του Αχιλλέα λειτουργούσε όπως στους Γαλάτες ο μαγικός ζωμός του Πανοραμίξ (έχουμε μπλέξει λίγο τα έπη, αλλά τέλος πάντων). Χωρίς το μαγικό ζωμό, οι Τρώες παίρνουν φαλάγγι τους Αχαιούς και απαγάγουν τον Πάτροκλο, ένα άτριχο, κατάξανθο τεκνό με κοιλιακούς τρίλιζα για τον οποίο ο Αχιλλέας τρέφει ιδιαίτερη αδυναμία. Για να πάρει πίσω το κολασμένο κορμί του Πάτροκλου ο Αχιλλέας καλεί σε μονομαχία τον 'Εκτορα, νούμερο ένα επιβήτορα των Τρώων. Αντί όμως να σφαχτούνε το ρίχνουν στο μπρα-ντε-φερ και την ερωτική πάλη ενώ οι έλληνες στρατιώτες και η βασιλική οικογένεια της Τροίας παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα.

Τελικά ο Αχιλλέας ρουφάει τον Έκτορα μέχρι θανάτου και στη συνέχεια το ρίχνει στη νεκροφιλία ασελγώντας στο άψυχο κορμί του. Προκειμένου να μπει ένα τέρμα στην παράλογη σφαγή που στερεί από την ελληνική μυθολογία τους πιο πύρκαυλους ήρωές της, ο πολυμήχανος Οδυσσέας (που από μυαλό ξυράφι, αλλά στο γυμναστήριο ούτε που πάταγε) φτιάχνει ένα τεράστιο ξύλινο Καγκουρό και κρύβει μέσα τα ελληνικά στρατεύματα. Λόγω και της έλλειψης χώρου, τα στρατεύματα επιδίδονται σε ακατανόμαστα όργια εντός του Καγκουρού, ενώ οι Τρώες που δεν έχουν ξαναδεί τέτοιο ζώο το βάζουν μέσα στα τείχη και ετοιμάζουν μια ξενέρωτη δεξίωση για να το γιορτάσουν.

Αναζωογονημένοι καθώς είναι οι Αχαιοί που όλη νυχτα τρυγούσαν το μαγικό ζωμό του Αχιλλέα, την πέφτουν στους συντηρητικούς και θρησκόληπτους Τρώες που ξέρουν μόνο από ιεραποστολικό σεξ και αγνοούν άλλες στάσεις και συνδυασμούς. Η Τροία πέφτει και παραδίδεται στις φλόγες. Μία ακόμα ένδοξη σελίδα του ελληνικού πολιτισμού έχει γραφτεί με χρυσά γράμματα. "

!ADICKTED!

Εχθές ήταν μια από εκείνες τις απαίσιες νύχτες που ενώ ο ύπνος με περιτριγύριζε, εγώ κατακλυζόμουν από εκατομμύρια σκέψεις που με οδηγούσαν με μαθηματική ακρίβεια στην άμεση αυτοκτονία... Τι άθλιος που είναι ο κόσμος γύρω μας, σκέφτηκα, γεμάτος ψέμα και υποκρισία και φιναλίστ ριάλιτι που κάνουν καριέρα στο τραγούδι. Βέβαια, φταίω κι εγώ. Αντί να υψώσω τη φωνή μου με εκείνους που προσπαθούν να ξεφύγουν από τη μάζα, περνάω το χρόνο μου παίζοντας το καλό παιδί, ένα ρόλο που μου πηγαίνει τόσο όσο στη Ντενίση η Μήδεια. Γιατί δε παραδέχομαι επιτέλους ότι είμαι τόσο ανώμαλος όσο και όλοι άλλοι;

Αλήθεια, πόσο πιο εύκολα θα ήταν τα πράγματα αν κάθε βρώμικη σκέψη που πέρναγε από το κεφάλι μας εμφανιζόταν κατευθείαν στο κούτελό μας υπό τη μορφή φωτισμένης νέον πινακίδας; Έτσι ο ένας θα έβλεπε τι γουστάρει ο άλλος και θα ήμασταν όλοι ανώμαλοι και άρα όλοι φυσιολογικοί. Βέβαια θα υπάρχουν και άνθρωποι που δεν έχουν βρώμικες σκέψεις, όπως υπάρχουν και άνθρωποι με δεκαπέντε πόδια και εικοσιοκτώ κεφάλια, αλλά αυτοί από ντροπή θα έφτιαχναν από μόνοι τους πινακίδες για να μη ξεχωρίζουν.

Όχι, σκεφτείτε το! Ο σαδιστής θα έβρισκε κατευθείαν το μαζοχιστή που έψαχνε, θα ξέραμε αυτομάτως ποιος είναι στρ8 και ποιος λατρεύει τη Streisand, και από το πρώτο ραντεβού θα ξέραμε αν ταιριάζουμε με τον άλλον ή όχι, χωρίς να γεμίζουμε ελπίδες μέχρι να ανακαλύψουμε πως το επίδοξο έτερό μας ήμισυ τη βρίσκει διαβάζοντας περιοδικά με συνταγές της Βέφας.


Βέβαια θα υπήρχαν και προβλήματα. Σκεφτείτε πώς θα ένιωθε ο μέσος καθολικός όταν κατά τη διάρκεια του χριστουγεννιάτικου λόγου του Πάπα, κάτω από τη κακόγουστη κωνική καπελαδούρα, εμφανιζόταν η ένδειξη ‘Ναι, είμαι ποδολάγνος’. Ή πόσο θα με αγριοκοίταζαν οι γυμναζόμενοι αν έμπαινα σε ένα γυμναστήριο (μιλάμε ΤΕΛΕΙΩΣ υποθετικά τώρα) και αναβόσβηνε στο κεφάλι μου το σύνθημα ‘I’m adickted, σας θέλω όλους τώρα’. Βέβαια , αν ο γυμναστής με τη σειρά του γλυκοκοίταζε το σκυλάκι που έχει πάντα μαζί του όπου πάει, μάλλον θα τραβούσε περισσότερο τη προσοχή.

Έτσι, την επόμενη φορά που κάποιος μας τη πει που πουστοφέρνουμε, ας απαντήσουμε με στεντόρεια φωνή "Φάε σκατά, κοπρολάγνε!" Κατά 90% μέσα θα έχουμε πέσει.

(Νext time : Ας υποθέσουμε πως η Σαπφώ ήταν λεσβία…)
revqueer@yahoo.com

Το αυνανίζειν εστί φιλοσοφείν.

Από όλες τις ανθρώπινες εφευρέσεις που άλλαξαν τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο γύρω μας δύο νομίζω ξεπροβάλλουν εύκολα ως οι σημαντικότερες. Πρώτον ο τροχός, που επέτρεψε στον άνθρωπο να εισέλθει στην εποχή της τεχνολογίας και , δεύτερον, οι τσόντες. Αν και είμαι εξαιρετικά ευγνώμων για την ύπαρξη της ρόδας θα επικεντρωθώ στο σημερινό post στον μαγευτικό κόσμο της πορνογραφίας.

Από τις μεγαλύτερες παρεξηγήσεις που μαστίζουν τη σημερινή κοινωνία είναι ότι οι ταινίες ενηλίκων απευθύνονται στα κατώτερα ένστικτα του ανθρώπου ουσιαστικά ξεφτιλίζοντας την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Όχι φίλοι μου! Με μία πιο προσεκτική ματιά ανακαλύπτει κανείς πως ακόμα και η φθηνότερη των τσοντών κρύβει συχνά μέσα της έναν μοναδικό πνευματικό πλούτο. Φυσικά αναφέρομαι στη gay τσόντα καθώς η στρέητ φαίνεται να θέτει ως μόνο φιλοσοφικό ερώτημα το πόσο μεγάλα τέλος πάντων μπορούν να γίνουν τα στήθη μιας γυναίκας χωρίς αυτή να μπατάρει από το βάρος ( αν και νέα τεχνική τοποθέτησης ειδικών βαριδιών σε στρατηγικά σημεία στη πλάτη ώστε να εξισορροπείται η κατάσταση φαίνεται να έχει θετικά αποτελέσματα σε χαμστεράκια που το δοκίμασαν άντρες επιστήμονες.)

Η gay τσόντα λοιπόν, ο μόνος ερωτικός σύντροφος του παρθένου in the closet άντρα, αποτελεί όχι απλά μια διαφυγή από τη πεζή καθημερινότητα αλλά ταυτόχρονα κατευθυντήριος οδηγός για το ευ ζην. Ας μιλήσουμε όμως με παραδείγματα.

‘Η καύλωση της πόλης’

Στο έργο αυτό, Ο ηρωικός πρωταγωνιστής προκειμένου να προφυλάξει την αγνότητα της αρραβωνιαστικιάς του από τους θερμόαιμους Τούρκους αφού πέφτει η Βασιλεύουσα στα χέρια τους, αποφασίζει να καθίσει ο ίδιος στους 350 άντρες ενός Τουρκικού λόχου. Αλήθεια ποιό άλλο παράδειγμα τέτοιας τρανής αυτοθυσίας μπορείτε να σκεφθείτε στη σημερινή υλιστική κοινωνία; Οι επιρροές από τα Ηθικά του Αριστοτέλη είναι προφανείς και ιδιαίτερα στο σημείο που ο πρωταγωνιστής κραυγάζει «Fuck me harder you dirty Turk» διαφαίνεται καθαρά η ανδρεία που τόσο εξήρε ο Αθηναίος φιλόσοφος ως κορυφαία των αρετών.

'Προμηθέας Ξεφωνημένη'
Το έργο αυτό αποτελεί ουσιαστικά ένα φόρο τιμής στη Νιτσεϊκή θεωρία που ελευθερώνει τον άνθρωπο από την υποδούλωσή του στο Θεό. Σε παραλλαγή του γνωστού μύθου, ο Προμηθέας κλέβει το gay σεξ από τους θεούς και τους τη σπάει άγρια. Οι άνθρωποι για να τον ευχαριστήσουν και επειδή ο Προμηθέας γούσταρε άγρια τις bondage φάσεις τον δένουν σε ένα βράχο και κάθε μέρα ένα παλικάρι τον επισκέπτεται και του παίρνει μία πίπα. Μέχρι που στο τέλος λύνει τα δεσμά του ο Ηρακλής και οι δύο τους φεύγουν μαζί αγκαλιά με φόντο το ηλιοβασίλεμα ενώ οι άνθρωποι επιδίδονται σε ένα άνευ προηγουμένου όργιο. Εκείνη τη στιγμή οι θεοί για να τους εκδικηθούν που τόσο απερίσκεπτα καταπατούν τις εντολές τους εφευρίσκουν την ομοφοβία.

Αυτά φυσικά είναι δύο τυχαία παραδείγματα από μυριάδες γι' αυτό μη παραλείψετε κι εσείς να μου αναφέρετε εκείνες τις τσόντες που σας συγκλόνισαν με τη δύναμη του μηνύματός τους.

(Next time: Adickted!)

revqueer@yahoo.com

Big Ben

Τα νέα σκάνε σα βόμβα! Θα έρθει φέτος στο χωριό ο Ben! Πάλι κατάφεραμε εν μέσω διακοπών να γίνουμε άνω κάτω!

Ο Ben είναι ο μικρότερος γιος της θείας Νίτσας η οποία εγκατέλειψε σε νεαρή ηλικία τα πάτρια εδάφη για την Αμερική. Εκεί γνώρισε έναν λεφτά εβραίο γιατρό, έκανε τρία παιδιά και τώρα έχει αφιερωθεί στο αγαπημένο της χόμπι, το λίφτινγκ.

Ο Ben λοιπόν θα μας επισκεφθεί για λίγες μέρες για να δει και τη γιαγιά ( η οποία υποπτεύομαι πως ούτε θα καταλάβει ποιός είναι καθώς με τη συμβολή της γεροντικής άνοιας είναι πεπεισμένη πως είναι η Μάτα Χάρι) και απ'ότι μαθαίνω θα μοιραστούμε για 3 μέρες το δωμάτιό μου. Αυτός θα κοιμάται στο κρεβάτι μου- ας όψεται ο Ξένιος Δίας- κι εγώ θα τη βγάλω στο ράντζο του συγχωρεμένου παππού, ένα ράντζο που στη παραμικρή υποψία κίνησης βγάζει ένα ήχο που θυμίζει έντονα στρεσαρισμένη γάτα.

Ο Ben απείχε πολύ από το χαμπουργκεροθρεμμένο αμερικλανοειδές που περίμενα και τολμώ να πω πως είχε κάτι το αριστοκρατικό πάνω του που σε συνδυασμό με τους κοιλιακούς φέτες και τα μπράτσα αρσιβαρίστα δημιουργούσε ένα εκρηκτικό σύνολο ικανό να κάνει κάθε χωριατοπούλα να ξεσκονίζει τα προικιά της. Βέβαια τέτοιοι τύποι εμένα μου φέρνουν αναγούλα αλλά όπως είναι φυσικό οι γονείς μου τον λάτρεψαν αμέσως. Όταν δε η μητέρα μου έμαθε πως στα 30 του είχε ήδη μια εξαιρετικά επιτυχημένη επιχείρηση και σε λίγους μήνες θα παντρευόταν άρχισε να μου ρίχνει βλέμματα σα να ήθελε να πει "Βλέπεις το Ben που κάνει τους γονείς του ευτυχισμένους; ΕΤΣΙ θέλω να γίνεις κι εσύ!". Μας έδειξε και φωτογραφία της πανέμορφης αρραβωνιαστικιάς του, μια ξανθιά που μόλις την έβλεπες καταλάβαινες πως έχει ΤΟΣΟ καλούς τρόπους που βάζει το χέρι μπροστά όχι μόνο όταν βήχει αλλά και όταν κλάνει.

Το βράδυ που πήγαμε για ύπνο μετά από εκείνα τα μαραθώνια ελληνικά οικογενειακά δείπνα που τρώμε όσο φαγητό τρώνε όλοι οι κάτοικοι της Αιθιοπίας σε διάστημα ενός έτους, ο Ben μου άρχισε την ανάκριση για το αν έχω γκόμενα και πόσες γκόμενες είχα μέχρι τώρα και αν έχω κάποια sweetheart και κάτι τέτοια. Συνέχισε μετά να μου λέει πόσο σημαντικό είναι γι'αυτόν που έχει μια τόσο μεγάλη οικογένεια και πόσο αγαπάει τη κοπελιά του που είναι όμορφη ΚΑΙ έξυπνη κτλ κτλ κτλ.

Το επόμενο βράδυ οι γονείς μου επέβαλαν να βγω με το ξάδερφο για να του δείξω το όμορφο χωριό του. Περπατώντας δίπλα δίπλα φαντάζομαι ήμασταν κάτι το ξεχωριστό. Από τη μία αυτός, ένας super επιτυχημένος αμερικάνος με ένα κορμί που σίγουρα έχει οδηγήσει πολύ κόσμο στην αμαρτία και από την άλλη εγώ, με εμφάνιση που αποτελεί αδιαμφισβήτητη απόδειξη ότι ο άνθρωπος προέρχεται από το πίθηκο. Εκείνος φυσικά έχει όρεξη να το ξενυχτίσουμε αλλά εγώ φυσικά κατά τα μεσάνυχτα τον αφήσα με κάτι συγχωριανές που τον περιτριγύριζαν σαν όρνεα και πήγα κατευθείαν για ύπνο.

Κατά τις 4 το πρωί ο Ben με σκουντάει στον ώμο. Ξυπνάω και διαπιστώνω ότι στο δωμάτιό μου εκτός απ'αυτόν βρίσκεται και μια κοπελιά που χασκογελάει σαν ηλίθια. "Can I have some privacy man?" με ρωτάει ψιθυριστά.

Το επόμενο πρωινό με βρίσκει στο καναπέ του σαλονιού. Η κοπελιά την οποία πρέπει να φυγαδεύσουμε πριν τη πάρουν χαμπάρι οι υπόλοιποι, εκτός από λίγο αναμαλλιασμένη λόγω του ύπνου, ανακαλύπτω πως είναι και ολίγον τι 16χρονη. 'Οταν ξυπνάνε και οι υπόλοιποι ο Ben φέρεται τελείως φυσικά και όταν η μητέρα μου με ρωτάει γιατί το μαξιλάρι μου είναι στο σαλόνι εκείνος σπέυδει να απαντήσει πως επειδή ροχαλίζει μάλλον με ενοχλούσε και μου ζητά συγγνώμη. "Αχ, τι ευγενικό παιδί" λέει συγκινημένη η μάνα μου και αφού με τραβάει σε μια γωνιά μου λέει αυστηρά "γιατί το έκανες να νιώσει άσχημα το παιδί;"

(Next time: Το αυνανίζειν εστί φιλοσοφείν)

revqueer@yahoo.com